„I wyjaśnił dokładniej jeśliby sobie wyleczył płuca i zdobył napowrót siły, byłby się sam zameldował i przyjął swą karę, Bóg mu świadkiem, nieskończenie chętnie, z radością w sercu. — Dajcie mi tylko czasu! wykrzyknął, — uczyńcie mię zdatnym do cierpień, nic zabijajcie mnie, nim nie wypróbuję tej kuracji!
To i owo wydawało się pannie jeszcze niejasnem, a on zeznawał prosto z serca Nie, oczywista, nie jest żadnym szlachcicem z Finlandji, on jest ze wsi i z roli, z małego gospodarstwa o jednym koniu i czterech krowach, jakieżby więc to miało znaczenie dla niego, gdyby otrzymał możność przebywania na świeżem powietrzu! Ale on stał w banku przez lat sześć, i nie zaznał tam ani jednego radosnego dnia, był chłopcem wiejskim i wiedział co do joty, że byk — to zwierzę z kopytami; dusza jego wyrywała się do ziemi rodzinnej. Nie bez powodu uciekał się do hali Daniela, do małych domeczków, do zsiadłego mleka, do łoża o futrzanej kołdrze, przecież to go powinno uzdrowić napowrót, nieprawdaż
— Tak.
To go musi uzdrowić, do djabła! Ale ci idjoci lego nie rozumieli, oniby go tylko pragnęli schwytać przy pierwszej okazji. Nie, z pewnością nie miał pańskich zachcianek, nie pojechał wszak do wielkiego hotelu w Paryżu i nie zamieszkał tam, trwoniąc swą zdobycz, szukał jeno świeżego powietrza, gór i nieba. Czemu podawał się za hrabiego Nietrudno to pojąć naturalnie że z powodu tej bezpieczności, jakiej mu to dostarczało. Dłużej potrwa, nim zaczną podejrzewać Fleminga, aniżeli Akselsona. Dodał — W domu chodzimy do obory rano i popołudniu, dwa razy na dzień, ojciec mój nie żyje, matka nazywa się Liza. Najwyższa radość niebiańska ją ogarnia, gdy słyszy, jak dobrze się wiedzie jej synowi tu w górach, pyszni się mną przed innemi kobietami, a zawsze była dumna, żem Bię dostał do banku. Niechby tylko umarła w porę i uniknęła katastrofy!“(14)