Lotnictwo armii „Karpaty

„Lotnictwo armii „Karpaty" jest prawie trzykrotnie słabsze aniżeli każdej innej armii, a dziesiątego dnia wojny w ogóle prze
staje istnieć. Od 4 września zaczyna się mozolne montowanie frontu małopolskiego, ale brak odwodów oraz warunki mobilizacji i transportu powodują, że siły przeznaczone na ten cel były więcej niż niewystarczające. Przybywały one kapaniną, w złym stanie organizacyjnym i musiały być kolejno rzucane w ogień wałki; kolejno też ulegały zużyciu lub zniszczeniu.
Nie licząc słabych resztek grupy generała BorutySpiechowicza, przydział sił dla armii południowej obrazuje zamieszczona obok tabela.
Tabela ta wskazuje, iż początkowej skrajnej słabości południowego skrzydła nie dało się już naprawić. Jeśli w ogóle istotne skorygowanie wprowadzonego w życie strategicznego rozwinięcia sił jest w toku działań wojennych rzeczą niezmiernie trudną, to w danym wypadku okazało się ono po prostu niewykonalne na skutek szybkości działań przeciwnika, zakłóceń mobilizacji i zniszczeń na liniach transportowych. Zresztą zabrakło odwodów, których gros zużyto do sparowania uderzenia wymierzonego z terytorium niemieckiego Śląska w ogólnym kierunku na Warszawę.“(1)